افراد در همه جوامع وفرهنگ ها عاشق می شوند. خصوصیات شایع عشق شامل احساس بودن در یک حالت ذهنی تغییر یافته ، اشتغال خاطر با افکار و تصاویر معشوق و تغییرات در رفتار با هدف به دست آوردن پاسخ متقابل از معشوق است.

این پدیده زیر و روکننده آنچنان همه گیر وجهانشمول است که برخی از محققان می گویند ممکن است فرآیند تکامل درون ما، برنامه ریزی شده باشد. نظریه  این است که فرزندان درصورت مراقبت بهتر والدین از آنها با احتمال بیشتری به طور سالم رشد می کنند و به مرحله تولید مثل    می رسند و عاشق  هم شدن،  احتمال به وجود آوردن چنین خانواده ای را بیشتر می کند .

البته این امر هم درست است که عشق می تواند زود گذر باشد و به روابط پایداری و به وجود آوردن فرزندان ومراقبت مهربانانه از آنان نینجامد.درهرصورت این نظریه دگرگونی ظریقی در نظرات معمول ما درباره بقای اصلح پدید می آورد. فرضیه های متعددی در مورد اساس زیستی عاشق شدن وجود دارد.

برخی می گویند که عشق نتیجه اوج گیری میزان ماده فنیل اتیلامین ، مولکولی پیام دهنده درمغز که ساختمان شیمیایی مشابه آمفتامین دارد ، است .دوستداران و عرضه کنندگان شکلات این نظریه را دوست دارند زیرا شکلات حاوی فنیل اتیلامین است ، برخی دیگر افکار ناخوانده عشق ، را به کاهش یافتن سیستم های سروتونین – یک ماده شیمیایی دیگر ارسال پیام مغز – نسبت می دهند.
اما داناتلا مارازیتی ودومنیکو کاناله – دو پژوهشگر از دانشگاه پیزا در ایتالیا – استدلال می کنند که عاشق شدن عاطفه ای است که با اضطراب و ترس مربوط است . آنها معتقدند که افراد اغلب در شرایط ترس آفرین پیوند های قوی عاطفی و صمیمی برقرار می کنند . مارازیتی و کاناله برای آزمودن نظراتشان در یک بررسی به مقایسه 24 فرد جوان که به تازگی عاشق شده بودند با 24 فرد دیگر که عاشق نبودند به عنوان آزمودنی های شاهد پرداختند.

معیارها برای افراد گروه عاشقان شامل فکرکردن به معشوق دست کم چهارساعت د رروز و رابطه داشتن با او برای کمتر از شش ماه بود . پژوهشگران در هرکدام از اشخاص میزان هشت هورمون مختلف را درخون اندازه گرفتند . یافته اصلی آنها این بود که میزان کورتیزول ، یکی از هورمون های اصلی که درهنگام استرس در بدن ترشح می شود در گروه افراد عاشق بالاتر است . این پژوهشگران ایتالیایی اعتقاد دارند که یافته ها نشانه وجود استرس و برانگیختگی در مراحل اولیه یک رابطه عاشقانه است. جالب توجه اینکه درمردان درگیر عشق ، میزان تستوسترون ، هورمون جنسی که عامل ایجاد میل جنسی درمردان و رفتار پرخاشگرانه در هر دوجنس مردو زن است ، کمتر از مردان غیرعاشق بود، اما در زنان ، عاشق شدن میزان تستوسترون را افزایش داده بود. این یافته باعث شگفتی دانشمندان شد، اما آنها این فرض رامطرح کردند که شاید عاشق شدن تاحدی تفاوت های میان دو جنس را از بین می برد، یعنی مردان را ملایم تر و زنان را مهاجم تر می کند .

پژوهش های قبلی به وسیله مارازیتی وهمکارانش نشان داده بود که احساس عاشق بودن معمولا” تا مدت معینی حدود 18 ماه تا 3 سال ادامه پیدا می کند . بنابر این او وکاناله میزان هورمون ها را در 18 نفر ازگروه عاشقان ، 12 تا 28 ماه بعد ، یعنی در زمانی که هنوز رابطه شان را بامعشوق حفظ کرده بودند اندازه گیری کردند اما آنها گزارش می کردند که آرام تر شده اند و دیگر به او تعقلق خاطر ندارند . دراین هنگام میزان هورمون های آنها به سطح عادی بازگشته بود.
منبع: SaremHospital.com

Rate this topic:

(No Ratings Yet)

 Loading ...